Verliefd op een éénbenige ex-wannabe
 

 

Waar begin ik, hoe vertel ik mijn verhaal, wie gaat het begrijpen, soms begrijp ik het zelf niet

 

Een aantal maanden geleden leerde ik een man kennen, een man die in mijn ogen ongelukkig was in zijn relatie

We raakten aan de praat en al heel gauw vertrouwde hij me toe dat hij éénbeening was, hij had bij een ongeluk zijn been verloren,

Mijn reactie? Ik verschoot want uit het milieu dat ik werd opgevoed was iemand die een ledemaat miste toch helemaal iets anders, iets nieuws, iets dat ik niet kende en ook iets waar ik nog nooit met in aanraking was gekomen

Maar uit zijn woorden kon ik opmaken dat zelfs die onbekende man met slechts één been lief was , aardig en net zoals ik een mens is met gevoelens, en noden

Iemand die evenveel liefde, warmte en genegenheid nodig heeft en verdient zoals een volmaakte man

Hoe meer we verder praatte hoe meer ik me op mijn gemak ging voelen, ik kreeg een gevoel van begrip, , begrip van iemand die al heel wat had meegemaakt en die kon begrijpen dat ook ik heel wat had meegemaakt

Hij zocht een nieuwe liefde een nieuwe toekomst, mijn huwelijk was op de klippen gelopen en ik had mezelf beloofd geen enkele man nog dicht naast me te laten komen

Maar hij, die éénbennige veroverde mijn hart op een paar uur tijd

Ik vertrouwde hem en misschien doordat ik hem zoveel vertelde over mijn leven kwam ook hij heel los en vertelde me verder over zijn been

De tweede schok voor mij kwam dichterbij

Ik kwam te weten dat het verlies van zijn been niet te wijten was aan een ongeval, nee hij vertrouwde mij toe dat hij zelf zijn been er af had gewild en dat hij dan ook alles gedaan had om zijn droom te verwezenlijken

Hij was een wannabe,

Een wannabe dacht ik , wat is dat nu in godsnaam

Nooit had ik dat woord gehoord laat staan dat ik ooit geweten had dat er mensen bestonden die een ledemaat kwijt wouden omwille van een gevoel dat ze diep binnen in hun hadden

Ik schrok, ik werd bang maar het interesseerde mij, ik wou meer weten, ik wou het begrijpen, ik wou weten wat er omging in een persoon die zo’n drastische maatregel nam

Ik weet niet hoe en ik weet niet waarom maar ik wou hem begrijpen, , dus ik luisterde en ik stelde vragen,

Naar mate hij me allerlei zaken uitlegde kon ik hem beter begrijpen

Begrijpen zeg ik wel, niet goedkeuren, nee dat niet,

Ik vroeg me af of iemand die tot zo iets in staat was wel normaal was, maar iets zei me geef die man een kans leer hem kennen,

Ik kom uit een wereld waar die zaken zoals wannabes en devotees enkel onbegrijpelijke woorden waren

Woorden waar ik nog nooit of nimer van gehoord had, zaken mensen personen waarvan ik nooit had gedacht dat ze bestonden

Zaken waar ik nog  niet achter sta maar wel kan begrijpen

Ik voelde me goed bij hem, waarom zou ik hem geen kans geven,

Ik vond geen enkele reden hem niet te ontmoeten en niet beter te leren kennen

Nee waarom zou ik, is iemand met een disabiliteit minder dan een volmaakte man?

Is iemand die zelfmoord wil plegen, iemand die aan alcohol of drugs verslaafd is of iemand die depressief is beter dan iemand die een ledemaat afwilt om zichzelf beter te voelen?

Drugs alcohol en zelfmoorden kunnen begrepen worden door mensen waarom kan zelfverminking niet begrepen worden

Is iemand slecht omdat hij zijn leven wil veranderen, omdat hij er anders wil uitzien, ?

Nee  het antwoord is radicaal nee !

Misschien komt het doordat ik zelf een depressie heb doorgemaakt en ik me beter kan inbeelden wat er in sommige mensen hun hoofd omgaat

Hoe dan ook ik begreep hem, ik begrijp hem nog steeds, het was iets wat hij zelf wou en iets waar hij zeker goed had over nagedacht,

De gevolgen en nadelen daar moest hij met leven,

Ik werd stilaan verliefd, verliefd op iemand die ik nog nooit had gezien, die een ledemaat miste en niet nooit het normale leven van een volmaakte man kon hebben

Toen kwam de dag, het moment waarop we beiden wachten,

Ik ging hem opzoeken ik wou die lieve talentvolle zachte man zien

Ik wou de man ontmoeten die zoveel had meegemaakt, maar die steeds zijn hoofd boven water hield

De man waar menig mensen bang van waren die anders was dan het beeld dat ons word voorgespiegeld

De man op wie is zo erg verliefd was geworden

Vele vragen zich af waarom, ik vraag me soms ook nog af waarom

Maar ik weet het, ik werd verliefd op zijn openheid, zijn interesses, zijn zachte en lieve woorden, zijn manier van doen, en vooral op zijn eerlijkheid ivm met zijn been,

Ik werd verliefd op de man waar ik zoveel uren met praatte, niet op zijn uiterlijk niet op zijn status of op zijn inkomen

die avond toen ik vertrok naar hem zat ik vol zenuwen, hoe zou ik reageren, hoe zou hij eruit zien, zou ik kunnen omgaan met een stomp,

Toen ik hem zag, kon die stomp me geen barst schelen, kon zijn uiterlijk mij gestolen worden, ik voelde me niet raar, ik voelde geen verschil tussen ons,

Ik voelde me minder dan hem, ik bewonderde hem voor zijn manier van doen, voor zijn moed om verder te gaan, ik bewonderde hem omdat hij me in vertrouwden had genomen en me eerlijk had verteld wat er gebeurd was

Ik keek in zijn ogen en ik was verloren,

Drie uur hebben we gepraat die avond, drie heerlijk uren hebben we genoten van elkaar, drie uur heb ik de kans gehad hem beter te leren kennen en beter te begrijpen

En ja hoor ik was verliefd, mijn gevoelens die ik thuis had werden alleen maar versterkt,

Na uren praten, telefoneren en genieten van elkaar, kwam het moment waar ik het meeste schrik van had,

De stomp, ik wou zo dicht bij hem zijn ik wou hem tonen dat ik echt van hem hield ik wou met hem de nacht doorbrengen

Dit betekende wel dat ik zijn stomp echt te zien zou krijgen, niet verdoezeld onder een broek of niet weggestopt met een prothese

En ook toen besefte ik dat die stomp helemaal niet belangrijk was, het stoorde me niet, ik hield van hem en ook al had hij geen benen en armen dat gevoel zou niet veranderen

Dus alle twijfels en schrik die ik had voor het onbekende waren dus ongegrond en helemaal niet nodig

Later begon hij me wegwijs te maken in een wereld die voor buitenstaanders zoals ik heel ongewoon is, hij vertelde hoeveel mensen er waren die wannabes wouden zijn , hoeveel mensen er bestonden die van geamputeerde houden alleen omdat ze een ledemaat missen

Ik kon dat heel moeilijk begrijpen, en vind het nog raar, maar ik begrijp die dingen beter nu,

Tenslotte doet iedereen wat ze zelf willen, zolang ze daar een ander niet bij betrekken

Nu al die maanden later ben ik nog steeds stapel van mijn éénbeenige wannabe, begrijp ik zijn wereld veel beter, en zou ik dolgraag met hem een gelukkig leven opbouwen

Ik zal nooit een wannabe of devotee zijn of worden, maar ik hou van hem zoals hij is, niet voor zijn stomp, niet voor zijn wannabe gevoel, gewoon voor de echte mens die in hem schuilt, de wonder mooie man die hij eigenlijk is

Ik als gewone leek ben verliefd op een wannabe en iedereen mag het weten !!



from: Anneke Demeester, 32, Belgium
e-mail: anonimous